Recht in eigen (h)land

Dagelijks sla je de krant open en hoor je het voor het nieuws dat er opnieuw een hulpverlener is
aangevallen of belaagd in zijn werk. Vanmorgen hoorde ik dat de politie voortaan bij voorbaat als
verdachte wordt aangewezen als er weer es een schietincident is of dat er een aanhouding plaats
vind waarbij de aangehoudene zijn scheur even iets te hard opentrekt en er een vriendje klaar
staat om de hele scene voor de eeuwigheid vast te leggen. Het zal wel positief bedoeld zijn maar
tochÖ. Omstanders die ambulance personeel niet de gelegenheid geven om hun werk te kunnen doen al evenzo.
Een hulpverlener durft amper zijn werk nog te kunnen doen. Waar zijn we met elkaar mee bezig hier
in ons vertrouwde kleine kikkerlandje waar we alles op onze eigen heikneuterige manier proberen te regelen.
Voor ieder probleem wordt een wetje gecreŽerd door dure heren en dames in maatpakken
en haute couture mantelpakjes die we in onze naÔviteit en goed vertrouwen zelf gekozen hebben
om onze vertegenwoordigers te zijn.

Een plasje tegen de boom kost je al gauw 130 euro al naar gelang waar het plasje geplast wordt.
Sta je in de bebouwde kom dan is het een dure en daarbuiten kom je er vaak met een waarschuwing van af.
Ja, de nood kan soms hoog zijn en dan let je even niet op het bordje langs de kant van de weg.

Mensen die zich druk maken om een iets fout geparkeerde auto waardoor de bloeddruk weer oploopt.
Hebben we echt niks anders te doen dan ons te irriteren en elkaar het leven zuur te maken?
In de krant van vandaag staat met grote letters dat onze bloedeigen minister van financiŽn keihard
een toneelspel heeft opgevoerd ten meerdere eer en glorie van zichzelf om de ienie mienie naheffing van
643 miljoen euro zonder blikken en blozen onmiddellijk 0 af te dragen aan Brussel.
En wij maar denken dat protesteerde door te stampen met zijn voetje en net deed alsof Nederland wat
in de melk had te brokkelen. Nee hoor, het was maar een smoesje om zelf vooral een goede baan te
kunnen behouden en opnieuw te worden benoemd als Mister Europa.

Een beetje verdraagzaamheid en respect naar elkaar zou ons land veel fijner maken.
We leven op een uniek stukje aarde wat we zelf vaak onderschatten en niet zien wat er
hier allemaal mogelijk is. Gaan we vergelijken met andere landen gaan we op blote voeten weer
terug naar ons eigen vertrouwde Nederland en maken we ons druk om de barbequerook uit de tuin
van de buurman op een mooie zomerdag.

terug